Maar vandaag kwam ik toevallig terecht op de website van Franfurt Minimal (hele mooie webshop overigens, beslist een bezoekje waard) en daar zag ik de De Sede stoel van Robert Haussmann, die eind jaren ’50 speciaal ontworpen is voor het hoofdkwartier van de Unesco in Parijs. Prachtig! Een Zwitserse design klassieker en nog steeds zeer gewild.

Robert Haussmann studeert aan de kunstacademie in Zurich en vervolgt zijn opleiding, na militaire dienst, aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam, de huidige Rietveld Academie. Hij wordt met name geïnspireerd door het Bauhaus, waar een aantal van zijn docenten vandaan komt.

In 1967 trouwt hij met architecte Trix Hoegl en samen beginnen ze een architectenbureau. Ze worden beroemd o.a. door het ontwerp van het hoofdstation van Zurich en de Galleria in Hamburg. Maar ze ontwerpen ook diverse meubels en lampen.

Hun ontwerpen zijn nog steeds te koop, via Walter Knoll, maar in iets aangepaste vorm, moderner en verfijnder. Jammer, want het oorspronkelijke ontwerp is juist zo mooi!

The post De Unesco stoel van Haussmann appeared first on Room for Vintage.

Jean Prouvé

Jean Prouvé begint in 1923 zijn eigen atelier, nadat hij de opleidingen voor smid en metaalbewerker heeft gevolgd. Deze specialistische kennis van metaal zal hij in zijn hele loopbaan inzetten. Hij is dan ook vooral bekend van zijn ontwerpen met plaatstaal.

Als autodidact schakelt hij vaak andere architecten en designers in om hem te helpen. Zo werkt hij o.a. samen met Le Corbusier en Charlotte Perriand.

Zijn belangrijkste ontwerp is de ‘Standard Chair’, die hij in 1934 ontwerpt.

Stoel ‘Standard’ (bron DWR)

Hoewel zijn meubels een succes zijn, werkt hij ook een groot deel van zijn leven als architect. Tijdens de oorlog ontwikkelt hij prefab huizen en komt terecht in het verzet. Dat levert hem na de oorlog de functie op van overgangsburgemeester van Nancy. Hij ontwikkelt in die tijd speciale huizen voor daklozen. Het prefab huis dat hij als prototype voor zichzelf ontwerpt, wordt een belangrijk voorbeeld voor prefab fabricage.

Aan het eind van zijn leven (jaren ’80) richt hij zich weer meer op meubelontwerp, waarbij hij blijft proberen een goede harmonie te vinden tussen functionaliteit en design enerzijds en de eisen die massaproductie stelt anderzijds. In 1984 overlijdt hij op 83-jarige leeftijd.

Hoewel zijn ontwerpen bij het grote publiek minder bekend zijn, besluit Vitra in 2002, samen met de familie Prouvé, zijn belangrijkste ontwerpen opnieuw in productie te nemen. Je vindt ze o.a. bij DWR, Design Within Reach of vintage webshops.

(bronnen: Wikipedia, DWR – Design Within Reach, Vitra)

The post Het plaatstaal van Jean Prouvé appeared first on Room for Vintage.

The post Something old, something blue … appeared first on Room for Vintage.

Poul Henningsen

Deze lamp, ontworpen in 1925, is zo gemaakt dat je nooit direct in het licht kijkt. Het spel van vormgeving, licht, schaduwen en patronen, zorgt voor dit bijzondere ontwerp. Henningsen is pionier op dit vlak en maakt ook bij het ontwerp van latere lampen gebruik van dit principe.

Vanaf het begin wordt de PH-5 gefabriceerd door Louis Poulsen, met wie Henningsen gedurende zijn hele leven samenwerkt. Naast de PH-5 ontwerpt hij nog een aantal lampen, waaronder de Snowball en de beroemde Artichoke lamp uit 1955. Allen gebaseerd op het basisidee van de PH-5.

Naast zijn design talent, heeft Henningsen ook een belangrijke bijdrage aan het culturele leven van Denemarken. Hij is betrokken bij de politiek als journalist, schrijft boeken en maakt zelfs een Deense film. Maar de PH-5 blijft zijn paradepaardje!

Mijn voorkeur: toch de PH-5, vanwege het bijzondere ontwerp, maar ook de ‘Snowball’ zou prachtig staan in mijn woonkamer!

The post De hoge PH-waarde van Poul Henningsen appeared first on Room for Vintage.

Walter Gropius (1883-1969)

In het Bauhaus manifest worden de uitgangspunten benoemd: ontwerpen moeten functioneel en betaalbaar zijn en passen binnen industriële productieprocessen. Vormgeving is belangrijk, maar niet alleen voor de elite. Het moet praktisch design zijn, voor iedereen bereikbaar. En er moet gebruik worden gemaakt van mooie en kwalitatief goede materialen, die op hoog ambachtelijk niveau worden verwerkt.

Het Bauhaus kent lovende kritieken, maar heeft ook tegenstanders. De conservatieven in Weimar vinden het te modern en te links en sluiten de school. Gropius wijkt uit naar Dessau en bouwt daar een geheel nieuw schoolgebouw gebaseerd op de Bauhaus principes.

Veel bekende architecten en ontwerpers doceren aan het Bauhaus, zoals Paul Klee, Marcel Breuer, Wassily Kandinsky, Laszlo Moholy-Nagy en Mart Stam. In 1928 verlaat Gropius het Bauhaus en wordt opgevolgd door Hannes Meyer, die 2 jaar later al weer opgevolgd wordt door Ludwig Mies van der Rohe.

Het Bauhaus in Dessau

In 1933, na de machtsovername van Hitler, sluiten de Nationaal-socialisten het Bauhaus. Hitler gaf veel kunstenaars een beroepsverbod en accepteerde alleen nog kunst die Arische idealen in beeld bracht.

Veel kunstenaars vluchten echter naar Amerika, waar zij met hun ideeën, om op een functionalistische manier te denken over kunst en vormgeving, juist vele anderen beïnvloeden, waarmee het Bauhaus-denken een wereldwijde stroming wordt. Degelijk handwerk met een modern design, voor iedereen toegankelijk. Het is nog steeds de basis van veel bedrijven!

Typisch ‘Bauhaus’ zijn bijvoorbeeld de stoelen van Breuer en de tafellamp van Wagenfeld.

The post De invloed van het Bauhaus appeared first on Room for Vintage.

Gordijnen dicht, lampjes aan … laat de winter maar komen!

The post Sfeervolle vintage tafellampjes: onze top 4! appeared first on Room for Vintage.

Charlotte Perriand

“We borduren hier geen kussens!”

Met die beroemde woorden wordt Charlotte Perriand (1903 – 1999) afgewezen als ze in 1927 solliciteert bij de beroemde ontwerper Le Corbusier.

Ze laat het er niet bij zitten, onderwerpt haar eigen appartement aan een grondige verbouwing, strak en met moderne materialen, en overtuigt hiermee Pierre Jeanneret, de zakelijke partner van Le Corbusier. Een paar jaar later is ze één van de belangrijkste ontwerpers voor Le Corbusier.

Als team ontwerpen ze diverse meubels, vaak met dezelfde materialen als basis: staal, glas, chroom en aluminium. Ze worden vooral bekend door hun stoelen en chaise longues. De uitvoering met koeienhuid is waarschijnlijk het beroemdst, mede omdat ze hierin zelf gefotografeerd wordt voor een expositie.

Ze wordt beïnvloed door de nostalgische meubels uit de Savoie, waar haar grootouders een huis hebben. Maar later ook door Japan, waar ze in 1940 als adviseur naartoe gaat. Zoals meerdere van haar tijdgenoten vindt ze het belangrijk dat haar ontwerpen mooi zijn, maar ook betaalbaar en functioneel. Ze moeten in massa geproduceerd kunnen worden.

Eind jaren ’30 verlaat ze de studio van Le Corbusier, om te werken met o.a. Jean Prouvé en de kunstenaar Ferdinand Leger. Met Le Corbusier blijft ze echter haar hele leven contact houden.

Een belangrijk project is het ontwerp voor een groot ski-resort in Les Arcs. Hiervoor maakt ze de beroemde Les Arcs chairs. Maar ze ontwerpt ook voor diverse andere gebouwen, waarbij het steeds belangrijk is dat exterieur en interieur met elkaar in harmonie zijn.

Het ontwerp van het League of Nations gebouw voor de Verenigde Naties in Genève en een theepaviljoen voor Unesco zijn een paar van haar meest in het oog springende projecten!

The post De stoelen van Charlotte Perriand appeared first on Room for Vintage.

Jieldé lamp (foto sublime.ag)

Het ontwerp is simpel, robuust en flexibel. De lamp wordt gemaakt van oerdegelijke materialen en is dan ook nagenoeg onverwoestbaar. De draadloze scharnieren, waarop Jieldé een patent krijgt, de porseleinen fittingen en de ronde bolvormige aluminium kappen zijn kenmerkend voor het ontwerp.

Vanaf de start is de lamp meteen een succes en in 1953 zet Domecq het bedrijf Jieldé op, zodat hij de marketing en verkoop goed ter hand kan nemen. De naam Jieldé verwijst naar zijn initialen.

De eerste decennia wordt de lamp vooral gebruikt voor industriële toepassingen. Echter, vanaf de jaren ’90 wordt de lamp ontdekt door particulieren en vanaf dan ook gebruikt als vloerlamp, wandlamp of leeslamp. Inmiddels is de lamp niet meer weg te denken uit de woonbladen en wordt er zelfs veel geld betaald voor oude vintage varianten.

Jean-Louis Domecq heeft dit succes echter niet meer meegemaakt. Hij stierf in 1983. De lamp is gelukkig nog in productie, in dezelfde mooie kwaliteit. En alle exemplaren worden genummerd om daarmee het belang van het unieke ontwerp te onderstrepen.

Nummer 80640 bijvoorbeeld … die staat bij mij!

The post Jieldé, industriële schoonheid! appeared first on Room for Vintage.

The post Fotoboek Fries Design rotan meubels appeared first on Room for Vintage.

Barcelona chair

Je kunt je bijna niet voorstellen dat deze moderne stoel al stamt uit 1929. Strak en functioneel vormgegeven met een prachtige elegante belijning. Kenmerkend voor de ontwerpen van Mies van der Rohe, die overigens voor de bekleding geholpen wordt door interieurontwerpster Lilly Reich, met wie hij lange tijd samenwerkt.

De stoel wordt speciaal gemaakt voor het Duitse paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1929 in Barcelona. Mies van der Rohe ontwerpt het gehele paviljoen, maar deze stoel moet zeer bijzonder worden, omdat de koning van Spanje, Alfonso XIII, hierin zal plaatsnemen tijdens de openingsceremonie. Die zet je natuurlijk niet in een keukenstoel!

Hoewel voor de Wereldtentoonstelling in eerste instantie 2 exemplaren gemaakt worden, wordt de stoel al snel de ‘talk of the town’ en deze wordt vrij kort daarna dan ook in productie genomen. Sindsdien is het een must-have voor de rijken der aarde, designers en kunstliefhebbers.

Sinds 1948 is de licentie in handen van Knoll International. De Barcelona stoel heeft inmiddels een icoon status en is o.a. te bewonderen in het Museum of Modern Art in New York. In 1977 wordt de MoMA Award aan de stoel toegekend.

The post De Barcelona stoel: elegant en tijdloos! appeared first on Room for Vintage.